| وصال | |
| تا با قدم صدقت من بال و پري گيرم | باز آي که با نورت هر شب بصري گيرم |
| اشکي بفشانم يا از غم اثري گيرم | نگذار که با هجرت اي مقصد مظلومان |
| با شوق وصال تو از دل خبري گيرم | اي شاهد بازاري کز دل خبر داري |
| در باغ اميد خود از او ثمري گيرم | با پير مغان اي دل من درد دلم گويم |
| تا در عوض مژده من سيم و زري گيرم | اي عارف سر مستان از ما خبري بستان |
| وين ره که مي پويم از کس نظري گيرم | هيهات اگر تير ايد سپري گيرم |
| هيهات اگر روزي راه دگري گيرم | من صوفي و درويشم شاهي نه مرا شايد |